Za pomocą verbos de pensamiento wyrażamy swoje opinie. Są to proste konstrukcje, których uczymy się od pierwszych lekcji i wzbogacamy wraz a nauką kolejnych czasów.

Creo que Juan es muy simpático.

De joven opinaba que el fútbol era muy aburrido.

Pensé que te habías perdido.

 

Ale dopiero poznając subjuntivo, możemy również takie opinie zaprzeczać. Za każdym razem, kiedy przed czasownikiem wyrażającym opinię postawimy 'no', czasownik w zdaniu podrzędnym zamienimy na tryb subjuntivo (stosując odpowiedni czas, który jest odpowiednikiem czasu użytego wcześniej w indicativo).

Zamiast mówić:

De joven opinaba que el fútbol no era muy interesante.

co jest w pełni poprawnym zdaniem, ale dającym się podrasować. Możemy powiedzieć:

De joven no opinaba que el fútbol fuera muy interesante.

​

W zdaniach tego typu używamy subjuntivo ponieważ zaprzeczamy istnienia takiej opinii, przywołujemy coś co dla nas nie jest prawdą, pozostaje nierzeczywiste.

 

Przy układaniu zdań, pamiętamy zawsze o zgodności czasów. W razie wątpliwości zastanówmy się, jakiego czasu użylibyśmy w trybie indicativo i wybierzmy jego odpowiednik w subjuntivo. Czasów w subjuntivo jest mniej, wbrew pozorom, wybór jest znacznie prostszy.

 

-Creo que te has pasado un poco. 

-Yo no creo que me haya pasado, solo he dicho la verdad.

​

-Me parece que la sequía es un problema muy grave.

-A mí no me parece que sea tan grave, hay problemas mucho más urgentes.

​

-Imagino que vendieron la casa hace muchos años.

-No, no pienso que lo hicieran.

​

-Al verlo, supuse que había tenido un accidente.

-A nosotros no nos pareció que hubiera tenido un accidente, creíamos que estaba enfermo.

​

Do verbos de pensamiento należą nie tylko te bespośrednio wyrażające opinię, ale również: zrozumienie, pamiętanie, czy percepcję.

​

​No recuerdo que hayamos llegado a un acuerdo.

No entiendo que quieras hacer algo así.

No sentía que hiciera tanto calor.

​

Przy czasownikach, które same w sobie stanowią zaprzeczenie, postępujemy poniekąd odwrotnie. Czyli w formie twierdzącej połączymy je z subjuntivo, a przeczącej- indicativo, chociaż są trochę mylące i zdarza się używać je tylko z subjuntivo.

No niego que eres muy listo. Niego que seas listo.

No dudo que has tenido buenas intenciones.

Dudo que hayas tenido buenas intenciones.

​

Pamiętaj, że w pytaniach niezależnie od przeczenia czy twierdzenia użyjemy indicativo, ponieważ ani nie potwierdzamy, ani nie zaprzeczamy niczego- pytamy o opinię.

¿Crees que me queda bien este vestido? ¿No te parece que me queda un poco grande?

​