Inaczej podchodzimy do zwrotów, za pomocą których oceniamy otaczającą nas rzeczywistość. Każda ocena jest zawsze subiektywna, stąd subjuntivo w każdym tego rodzaju zdaniu.

Są to wszelkie określenia, które opisują konieczność:

es necesario

es imprescindible

es conveniente

es aconsejable

es indispensable

​

jak i nasz osobisty stosunek:

es bueno/malo

está bien/mal

es justo/injusto

es lógico

es normal/no es normal

es raro

es increíble

es divertido

es triste

es una pena

es una vergüenza

es una pasada

​

oraz zwroty z 'me parece' w połączeniu z przymiotnikiem:

me parece interesante

me parece gracioso

me parece illógico

me parece horrible

etc.

​

i wszelkie inne zwroty wyrażające opinię do których dodamy przymiotniki lub rzeczowniki opisujące nasze nastawienie:

creo que es ridículo

supongo que no es normal

opino que está muy mal

considero inexpilicable

​

Po wszystkich tych zwrotach możemy, oczywiście, użyć bezokolicznika, o ile zdanie będzie zrozumiałe, czyli najczęściej, kiedy mówimy ogólnie, bez wskazywania konkretnej osoby. Kiedy potrzebujemy ten podmiot wskazać, dostawiamy 'que' oraz czasownik odmieniony w odpowiednim czasie trybu subjuntivo.

​

Es injusto que solo trabajemos nosotros.

Está bien que quieras ganar.

Es horrible que te haya pasado eso.

Era una pena que perdiéramos el concurso después de tanto trabajo.

Me pareció extraño que me mintieran en cuanto a su trabajo.

Fue increíble que no hubieran ido nunca en tren.