SALIR

Salir jeśli chodzi o użycie i znaczenia jest bardzo podobny do polskiego wychodzić, ale jego użycie sprawia pewne trudności, po pierwsze, dlatego że jest często mylony z innymi czasownikami związanymi z ruchem, a po drugie- trzeba go używać z odpowiednimi przyimkami.

Salir ma dwa podstawowe znaczenia. Pierwsze z nich to wyjść. Wychodzimy z jakiegoś miejsca, a więc salir de. Salgo de casa a las 7. Salimos de aquí ahora mismo. W tym wypadku przeciwieństwem jest: entrar en. Salgo de la habitación- entro en la habitación. Ale możemy też wychodzić do, na, w jakimś celu- wtedy salir a. Salgo al trabajo. Salimos a pasear. Można wyjść z kimś po prostu, albo wychodzić z kimś w znaczeniu: umawiać się. Hoy salgo con unos amigos. Ahora salgo con Pedro. Wreszcie samo salir bez dodawania niczego oznacza wychodzenie z domu w celach rozrywkowych: no salgo entre semana- nie oznacza, że w ogóle nie wychodzę z domu, ale, że nie wychodzę 'na miasto', bawić się.

Drugie znaczenie to wyjeżdżać i wtedy też najczęściej salir de. Salgo de España mañana. No chyba, że akurat chcemy zaznaczyć nie punk początkowy tylko cel, to może być np. salimos para Madrid.

Mamy też zestawienie salir z różnymi sposobami spędzania czasu, trybami, wtedy, podobnie jak ir, łaczy się z przyimkiem 'de'. Salir de viaje, salir de copas, salir de marcha, salir de vacaciones, etc.

Oprócz tego mamy kilka znaczeń, niedosłownych, ale zbliżonych do polskiego. Wychodzi na przykład słońce: sale el sol (czyli wschodzi); wychodzi nam coś w jakiś sposób, np. jedzenie: salió muy salado, albo cokolwiek innego: salió muy bien- wyszło bardzo dobrze. Kiedy ktoś pojawia się w telewizji to też: sale en la tele. Wychodzi czasopismo, książka, gra- la revista sale el jueves. Coś może też sporo nas kosztować, czyli wyjść drogo: me salieron muy caras estas vacaciones (w znaczeniu dosłownym ale też przenośnym). Coś może też niespodziewanie wyskoczyć: me salió un imprevisto, lub un inconveniente; również dosłownie: me salió un grano czyli: wyskoczył mi pryszcz.

Jeśli jakiś człowiek okazał się mieć określoną cechę charakteru to możemy powiedzieć np. salió muy egoísta. Dziecko może być szczególnie podobne do któregoś z rodziców i mówimy wtedy np.: salió a su padre. Ktoś może również wyjść z czymś, czyli po polsku wyskoczyć: ¿Ahora me sales con eso?- teraz mi z tym wyskakujesz?

Salir adelante to poradzić sobie z trudnościami, pokonać przeciwności i wyjść na prostą.

VOLVER

Volver to wracać i, jak przy innych czasownikach związanych z ruchem musimy przy nim uważać na użycie odpowiednich przyimków. Czyli volver de- wrócić z, volver a- wrócić do, volver por- wrócić przez (np. park), volver en- wrócić jakimś środkiem transportu.

Volver tworzy również konstrukcję volver a+bezokolicznik, która oznacza zrobienie czegoś ponownie. He vuelto a perder- znowu przegrałem; no vuelvas a llegar tarde- nie spóźnij się znowu; quiero volver a verte- chcę znowu cię zobaczyć; ha vuelto a nacer- narodził się na nowo (tutaj raczej w znaczeniu przenośnym).

Volverse może oznaczać obrócić się, chociaż częściej mówi się: dar una vuelta, ale volverse to również jeden z tzw. verbos de cambio, czyli oznaczających zmianę. Volverse używa się z przymiotnikami żeby zaznaczyć trwałą zmianę cechy opisującej kogoś lub coś: te has vuelto muy tacaño- zrobiłeś się strasznie skąpy; la situación se ha vuelto seria- sytuacja zrobiła się poważna; se ha vuelto loco- oszalał.

Użycie z loco ma trochę szersze znaczenie, bo oprócz sytuacji kiedy sami oszalejemy, możemy też doprowadzać kogoś do szaleństwa: me vuelves loca- doprowadzasz mnie do szaleństwa; sus canciones me vuelven loca- jego piosenki doprowadzają mnie do szaleństwa, albo: szaleję na punkcie jego piosenek.

Wreszcie możemy też volver en sí- czyli dojść do siebie, odzyskać przytomność.

VENIR

Najważniejszą trudnością w użyciu czasownika venir jest pamiętanie o perspektywie. Bo venir oznacza przychodzić, przyjeżdżać, przybyć do jakiegoś miejsca, ale z perspektywy mówiącego musi to być miejsce, w którym on już się znajduje. Czyli jeśli mówimy ¿cuándo vienes a casa?, to sami w tym domu jesteśmy (przy czym może to oznaczać nie tylko dom jako budynek, ale i miasto lub państwo). Jeśli dwie rozmawiające osoby są od domu daleko, to nikt nie zapyta: ¿cuándo vienes a casa? tylko: ¿cuándo vas a casa?, bo z perspektywy mówiącego, druga osoba będzie się oddalała, a nie zbliżała. Jeśli zapytam: ¿a qué hora vienes al trabajo? to sytuacja może wyglądać np. tak, że ja już w tej samej pracy jestem i czekam aż druga osoba dotrze. W innym wypadku, jeśli np. chcę zapytać, o której zazwyczaj dociera do pracy zapytam: ¿a qué hora llegas al trabajo? Biorąc pod uwagę ten aspekt mogę też zapytać: ¿a qué hora vienes? bez podawania miejsca, bo naturalnie chodzi mi o miejsce, w którym sama się właśnie znajduję.

Stąd również wyrażenia: ven aquí, lub po prostu: ven- chodź tutaj, chodź do mnie, chodź ze mną.

Drugie użycie venir to pochodzić z jakiegoś miejsca i w tym znaczeniu można go użyć w każdej sytuacji, bo jeśli pochodzę to zawsze: wziąłem się z tamtego miejsca niezależnie gdzie jestem teraz. Czyli mogę powiedzieć: vengo de Polonia zarówno będąc w Polsce, jak i przebywając tysiące kilometrów od niej, przemieszczając się aktualnie, lub siedząc od lat na emigracji, albo nigdy nie wyjechawszy poza moją miejscowość, z której pochodzę. El café viene de África y el chocolate de América. Esta anécdota viene del libro...

I na tym mogłoby się zakończyć, ale venir zyskało jeszcze jedno znaczenie: używamy go zachęcając kogoś do pójścia w jakieś miejsce z nami, wcale w tym miejscu nie przebywając (czyli trochę na przekór głównej zasadzie rządzącej venir). ¿Quieres venir al cine conmigo? Mañana vamos al campo, ¿vienes con nosotros?

Z ciekawszych wyrażeń z użyciem czasownika venir- to venirse abajo, czyli zawalić się, dosłownie: el edificio se vino abajo; lub w sensie: posypać się a nawet załamać- su carrera se vino abajo, se vino abajo después de la muerte de su hijo.

Z kolei zwrot:¿a qué viene eso? oznacza: co to ma znaczyć, i po co to wszystko, dlaczego to mówisz/robisz, po co z tym wyskakujesz?

LLEGAR

Llegar to właśnie to słowo, którego użyjemy kiedy chcemy powiedzieć, że ktoś przybywa, dociera, przychodzi do jakiegoś miejsca, ale jednocześnie my się w tym miejscu nie znajdujemy w chwili mówienia, (wtedy używamy obowiązkowo, zamiast venir) ¿A qué hora llegaste ayer a casa? ¿Cuando llegaron a Barcelona?

Jeśli się w tym miejscu znajdujemy, to też możemy użyć llegar, jeśli chcemy podkreślić sam fakt dotarcia do tego miejsca. ¿Ya ha llegado Juan? ¿A qué hora llega el tren?

Stąd dwa wyrażenia związane z docieraniem: llegar tarde i llegar a tiempo- czyli spóźnić się i dotrzeć na czas. Nunca llegas a tiempo. Otra vez has llegado tarde.

Llegar a może oznaczać fizyczne lub wirtualne sięganie gdzieś, do jakiegoś miejsca. La falda me llega hasta el tobillo. El sueldo no me llega al final del mes.

Llegar a to również dotarcie do jakiejś pozycji, osignięcie celu, podkreślające uznanie. Llegó a ser director. Llegamos a ganar todos los partidos.

Albo dotarcie do jakiegoś krytycznego punktu: llegó a gritar durante la reunión.