Futuro perfecto

Czas przyszły ale dokonany. Dlaczego nie? To co musimy po polsku tłumaczyć naokoło, po hiszpańsku możemy często wyrazić użyciem odpowiedniego czasu. Bo jest różnica między: jutro to zrobię a na jutro będę miała już zrobione, czyli zrobię do jakiegoś deadlineu, ale w momencie, do którego się odnoszę ta czynność będzie już przeszłością, będzie dokonana.

​

Jako czas złożony, futuro perfecto odmienia się bardzo łatwo. Potrzebujemy tylko czasownika posiłkowego haber odmienionego w futuro imperfecto i tego samego participio co przy każdym czasie złożonym.

​

habré

habrás

habrá          +participio

habremos      

habréis   

habrán

​

En agosto terminaré la carrera. En agosto habré terminado la carrera.

​

Sytuacja w tych dwóch zdaniach jest trochę inna, chociaż efekt ten sam. W pierwszym przypadku skończę studia dokładnie w sierpniu, w drugim: w dowolnym momencie od teraz do sierpnia, tak, żeby w sierpniu już były skończone. Czyli przy czasie przyszłym dokonanym ważniejszy jest efekt końcowy, który musi być osiągnięty przed wyznaczonym punktem; często nie jest ważne kiedy dokładnie czynność zostanie wykonana, ale jaki będzie stan rzeczy w wybranym momencie przyszłości.

​

La semana que viene vendrá Juan pero yo ya me habré ido. -nie jest istotne kiedy wyjadę, ważne że zrobię to zanim przyjedzie Juan.

​

​

Drugie użycie futuro perfecto to hipotezy. Podobnie jak futuro imperfecto służyło do wyrażenia hipotezy dotyczącej teraźniejszości, niejako zastępując czas teraźniejszy; futuro perfecto 'zastępuje' w tym wypadku czas perfecto. 

Eduardo no viene porque ha tenido un accidente. -powiemy w przypadku pewności

Eduardo no viene, ¿habrá tenido un accidente?- kiedy zgadujemy, przypuszczamy

​

​

​