Ir a + infinitivo

Jeśli połączysz odmieniony czasownik 'ir' z bezokolicznikiem i wstawisz między nie 'a' to otrzymasz najprostszą konstrukcję wyrażającą przyszłość. Od właściwego czasu przyszłego różni się tym, że jest to przyszłość raczej już zaplanowana, czyli pewniejsza niż kiedy tylko zgadujemy, albo przewidujemy co się stanie, ale w praktycznym użyciu ta granica się mocno zaciera. O ile faktycznie mamy zamiar coś zrobić, albo na podstawie pewnych przesłanek wydaje nam się, że coś jest nieuchronne, to spokojnie możemy używać tej konstrukcji.

Można jej użyć w kilku czasach, ale głównie pojawia się w presente- do aktualnych zamiarów, lub imperfecto- kiedy relacjonujemy zamiary z przeszłości.

​

Voy a comer algo. Zjem coś- bezpośredni zamiar

Voy a terminarlo mañana. Skończę to jutro- plan

Vamos a ir a Francia de vacaciones. Pojedziemy na wakacje do Francji- plan

Va a llover. Będzie padać- patrząc na obecną pogodę wydaje się to nieuchronne

Vas a arrepentirte. Będziesz żałować- opierając się na własnej wiedzy i doświadczeniu jestem pewien, że tak będzie

​

Jak przy innych konstrukcjach tego typu, przy czasownikach zwrotnych mamy dwie możliwości umiejscowienia zaimka:

Voy a ducharme. albo Me voy a duchar.